EY MELÂL

Ey hüznün ötesinden içime bakan melâl

Ahuların seni kıskandığını

Kalbime fısıldarken rüzgârın dudakları

Düşlerine tutunmak istiyorum sessizce

Esrik bakışlarını ayırma gözlerimden

 

Şafak hatıraların kanadında gizlidir

Tanyeri bir çocuğun avuçlarında

Ey ömrümü bir bahtın ucunda yakan melâl

Ruhumu bir gül gibi ellerine bırakıp

Zambakların sırrına yürüyorum sessizce

Esrik bakışlarını ayırma gözlerimden

 

Ey damar damar öfke, pıhtı pıhtı kan melâl

Nerede karanlığa hükümran düşlerimiz

Neden böyle vurgunuz ateş dilberlerine

Erdem çiçek özüdür, yıldızlardan süzülür

Mahmur bir yanılgıdır canda efsun ve hayal

Dikenli doruklara uzatma ellerini

Esrik bakışlarını ayırma gözlerimden

 

 

Ey gönlünü bir damla suya bırakan melâl

Yenilgiler kuşatmış diye evlerimizi

Prangaya vurmalı mıydık geçmişimizi

Zamanın yılgınlığı gömülmeden toprağa

Ruhumu bir sır gibi mehtabına gizleyip

Eski umutlarıma dönüyorum sessizce

Esrik bakışlarını ayırma gözlerimden

 

Terk ediyorum uykuda gülümseyen kuşları

Şehrâyin siliniyor ufkumdan; gün dönüyor

Ey dünyama ırmaklar misali akan melâl

Yakındır gökyüzünde açması çiçeklerin

Tohumların bahara erişmesi yakındır

Ayırma gözerimden sevda denizlerini

Esrik bakışlarını ayırma gözlerimden

 

Ey hüznün ötesinden içime bakan melâl

Ey ömrümü bir bahtın ucunda yakan melâl

Ey damar damar öfke, pıhtı pıhtı kan melâl

Ey gönlünü bir damla suya bırakan melâl

Esrik bakışlarını ayırma gözlerimden